Dit is wat er na de Transgender Revolutie komt

Dit is wat er na de Transgender Revolutie komt


De Seksuele Revolutie moet begrepen worden als een proces, anders wordt zij onbegrijpelijk. Degenen die het bevorderen zullen nooit tevreden zijn met de huidige fase. Zij zullen altijd de grenzen verleggen naar de volgende nieuwe afwijking. Maar weinigen vragen zich af wat de volgende nieuwe seksuele grens zal zijn.

Niemand zou geschokt moeten zijn over wat zal komen. Niets mag worden uitgesloten. De enige uitzondering op deze regel is een terugkeer naar kuisheid en ingetogenheid. Dergelijke morele praktijken worden onmogelijk geacht om in praktijk te brengen - ook al werden zij eeuwenlang in acht genomen ten tijde van de Christelijke beschaving.

Hoe de Seksuele Revolutie zich voortzet

Twee dingen zijn zeker. Er zal nieuw gedrag zijn, en de invoering ervan zal geleidelijk gebeuren. Deze revolutie vordert altijd alleen in de mate dat het geaccepteerd wordt door de samenleving. Ze is gebaat bij het afbreken van de weerstand van morele structuren, gewoonten en gebruiken. Uiteindelijk probeert zij elke nieuwe fase de bescherming van de wet te verschaffen.

Wanneer één afwijking wordt aanvaard, denkt iedereen dat er geen verdere ontwikkelingen zullen zijn. Deze leugen wordt echter snel ontmaskerd wanneer de volgende fase wordt voorgesteld.

De transgender agenda - de huidige fase

De huidige fase van de Seksuele Revolutie is dus de transgender-agenda-een stap die onmiddellijk werd voorgesteld na het opleggen van het "huwelijk" tussen mensen van hetzelfde geslacht.

De transgender-agenda staat mensen van het ene geslacht toe zich chirurgisch en chemisch te verminken om op het andere geslacht te lijken. Het staat mensen ook toe zichzelf te identificeren als een willekeurig aantal denkbeeldige "geslachten" die hun psychologische toestand uitdrukken. Tenslotte proberen transgender-activisten de regering zover te krijgen dat zij hun verklaarde staat erkent, financiert en wettelijk beschermt. Zij bedreigen zelfs degenen die weigeren de poppenkast te accepteren met straffen.

Naarmate dit transgenderproces vordert, is de natuurlijke vraag: Wat komt er na de transgenderfase? Eén nieuwe praktijk aan de horizon (niet de enige), is wettelijk beschermde seksuele groeperingen.

Consensuele niet-monogame relaties

De American Psychological Association (APA) heeft onlangs een werkgroep opgericht om wat zij noemt "consensuele niet-monogame relaties" (CNM) te bevorderen. De APA is ook een petitie aan het rondsturen om een wettelijk beschermde status te verkrijgen voor mensen met meerdere sekspartners.

Op haar Facebook-pagina steekt de task force haar agenda niet onder stoelen of banken. Het is openlijk gericht op het bevorderen van "bewustzijn en inclusiviteit over consensuele niet-monogamie en diverse uitingen van intieme relaties". Het bericht definieert dit als "mensen die polyamorie, open relaties, swingen, relatie-anarchie en andere vormen van ethische niet-monogame relaties beoefenen". De betekenis is duidelijk.

Deze volgende seksuele grens staat niet los van de huidige inspanningen van LGBTQ+ om geaccepteerd te worden. Het is onderdeel van hetzelfde proces. De APA-afdeling voor seksuele geaardheid en "genderdiversiteit" leidt het project. Een team van meer dan 85 professionals werkt aan 12 initiatieven. Het zal voortbouwen op zijn vroegere activisme voor "genderdiversiteit" en zijn concepten uitbreiden tot multi-persoonlijke seksuele relaties waarvan zij hopen dat ze wettelijk zullen worden bekrachtigd.

De parameters van "liefde" veranderen

"Het vinden van liefde en/of seksuele intimiteit is een centraal onderdeel van de levenservaring van de meeste mensen," zegt de Facebook pagina van de task force. "Echter, de mogelijkheid om deel te nemen aan de gewenste intimiteit zonder sociale en medische stigmatisering is niet een vrijheid voor iedereen. Deze task force wil tegemoet komen aan de behoeften van mensen die consensueel niet-monogamie beoefenen, met inbegrip van hun kruisende gemarginaliseerde identiteiten."

De belangrijkste vereniging van psychologen in het land is duidelijk bezig met het bepalen van beleid, niet met het behandelen van ziekten. Haar doel om alle consensuele niet-monogame relaties acceptabel te maken volgt hetzelfde sjabloon als dat gebruikt werd voor de vrije liefde, homoseksuele en transgender fasen van de Seksuele Revolutie.

In dit geval is de oude binaire manier van kijken naar relaties in termen van paren achterhaald. Wettelijke erkenning wordt niet langer gezocht tussen een man of een vrouw of zelfs tussen een man en een man. Nu gaat het om een relatie tussen een man, een vrouw, een andere man en een willekeurig aantal anderen die er deel van willen uitmaken.

Seksuele groeperingen mainstream maken

Het doel is duidelijk om elke seksuele groepering mainstream te maken. De task force zal informatiebladen, brochures, leeslijsten en therapie-aanbevelingen ontwikkelen. Wat ooit als ernstig ongeordend en zondig werd beschouwd, zal worden behandeld als een middel om "liefde te vinden".

De schuld wordt verlegd van degenen die aan deze relaties deelnemen naar degenen die niet inclusief genoeg zijn om ze te accepteren. Het sociale stigma dat ooit aan deze seksuele anarchie kleefde, wordt nu verlegd naar degenen die weigeren het als normaal te aanvaarden.

Met consensuele niet-monogame relaties als de volgende grote stap in het proces, maken zij de weg vrij voor ergere dingen.

De weg naar nihilisme

Dit is seksuele anarchie.

Om de Sexuele Revolutie te begrijpen, moet u het zien als een proces dat leidt naar anarchie en nihilisme. De revolutionairen zullen altijd op zoek zijn naar steeds anarchistischer uitingen van seksualiteit. Zij zullen altijd ongebreidelde passies de vrije loop laten op weg naar zelfvernietiging. Alle taboes moeten worden omvergeworpen. Iedereen moet alle gedragingen accepteren, die bescherming van de wet moeten krijgen.

Transgenderisme en consensuele niet-monogame relaties zijn dus slechts overgangsfasen. Na hen zullen er andere morele afwijkingen volgen zoals: incest, masochisme, pedofilie misschien of andere praktijken die al bestaan in macabere subculturen aan de donkere kant van seksualiteit.

De enige effectieve manier om de Seksuele Revolutie te bestrijden is met Christelijke moraliteit. Alleen de Kerk heeft de morele principes, praktijken en genade om de verdorvenheid te overwinnen die uit de gevallen natuur kan voortkomen. Daarom is de cultuuroorlog zo belangrijk en mag deze nooit worden opgegeven.

Bron : https://www.tfp.org/this-is-what-comes-after-the-transgender-revolution/

Afbeelding : Crusade Magazine Michael Gorre